سلام!
اوه اوه مثکه اینجا دعواست هی به این زهرا میگم من ننویسما گوش نمی کنه که!خب ببینید بذارید براتون توضیح بدم...! چی؟ توجیه؟ نه بابا من اصلا اهل بهونه گیری نیستم!
اصلا ولش کنید من میرم میگم زهرا بیاد
.
حالا چون شمایید ادامه میدم
اولا که خسته نباشم کنکور دادم دوما که ایشالا همیشه موفق باشم سوما که چرت و پرت گویی بسه ! بریم سر اصل پست
چیزی که میخوام بگم مربوط میشه به نوعی از مهاجرت! مهاجرت از رادیو به تلویزیون که دیگه خیلی همه گیر شده و همه متوجهش شدن.مثال زدنش مخصوصا تو این روزا لزومی نداره پس ازش می گذریم اما از اتفاقی که داره میفته نمیشه گذشت.افراد رادیو خصوصا رادیو ی محبوب ما (جوان پیشین) به سمت تلویزیون هجوم آوردن اما سوال اینجاست که اونا واقعا کجا موفق ترند؟
همه مون میدونیم که تلویزیون چون یه رسانه ی تصویریه میزان شهرت افرادش بیشتره اینجوریم که میشنویم دستمزد کارکنانش هم بیشتره اما رادیویی های پیش کسوت همیشه از چیزی فراتر از اینا حرف می زنن اونم نمک گیری رادیو است ماها که با رادیو آشنایی داریم هم میدونیم که حس و حال صدا خیییلی با سیما متفاوته.
هرچند دیدن چهره ی گوینده های رادیو خیلی جالب و جذابه ولی ادامه ی این روند به اینجا میکشه که وقتی پیچ رادیو رو میپیچونی کمتر صدای آشنایی میشنوی و ترجیح میدی برای شنیدن صداهای محبوبت بشینی فیلم و سریال تماشا کنی اما این برات جایگزین نیست چون تو رادیو حرفای از پیش تعیین نشده زیاده پس صمیمیت هم بیشتره.
فکر می کنم بعضی از حرفایی که تو رادیو زده میشه رو هرگز نمیشه تو تلویزیون شنید.
از دست و من و تو کار زیادی بر نمیاد اما کاش مسئول ها بیشتر به فکر بودند. بیشتر به این مسئله فکر می کردند،مسئله ای که داره رادیو رو به سمت زوال پیش می بره.
معذرت که تو این روزای قشنگ حرفای نا خوشایند زدم.
چند روز دیگه شب قدره،بیاید برای همه کسایی که دیدیم یا ندیدیمشون دعا کنیم،برای آینده ای بهتر و روشن تر.
التماس دعا
در ضمن همونطوری که میدونید جناب آقای سید محمد حسینی با رای اعتماد مجلس شورای اسلامی به عنوان وزیر فرهنگ و ارشاد منصوب شدند. ایشون یه مصاحبه مفصل با رادیو جوان انجام دادن و برنامه های خودشون رو عنوان کردند. شما میتونید متن کامل این مصاحبه رو در وبلاگ خبرگزاری گروه جوان و فرهنگ رادیو جوان به نشانی
www.javane-farhang.blogfa.com مطالعه کنید.
فرشته شکوری
در جمعه سیزدهم شهریور 1388 |
به نام آرامش بخش دلها
که باید هرجور شده باهاش روبه رو میشدیم. همین کنکور که به قول خیلی ها بزرگترین مسابقه علمی کشوره باعث شد یک سال از خیلی چیزا دور باشیم.
شاید فقط ۳ ساعت تونستم بخوابم!!استرس داشتم.
کنکور انسانی هم مثل بقیه گروه ها سخت بود ولی هر چی بود گذشت. دیگه لقب محصل از روم برداشته شد!!!!
